کوچهای که دو مدرسه (دبستان ولیعصر و دبیرستان شریعتی) در آن قرار دارد و از کوچه کناریاش (کوچه ۲۱) صدای دلنشین اذان بلند میشود و نام بلوار را از همین مسجد گرفتهاند، نباید به این درجه از فضاحت و آلودگی دچار شود.
آذر ماه سال ۱۴۰۴ شهردار میناب از تأمین بودجه نُه میلیاردی پروژه بازسازی و بهبود وضعیت کوچه خبر داد و حتی با شرح جزئیاتی افزود از هفته آینده عملیات آن آغاز میشود. با گذشت بیش از ۵ ماه از آن وعده، وضعیت کوچه طبق مستندات عکس و فیلمی که مشاهده میکنیم «بدون شرح» است.
مشخص نیست بودجهای که شهردار محترم از تأمین آن سخن گفته به چه سرنوشتی دچار شده!
آیا سر از کوچه دیگری درآورده؟! یا به پروژه و مکان دیگری اختصاص یافته؟!
با عملیاتی نشدن وعده و قول شهردار، کوچه در گذر زمان، وضعیت بدتری پیدا کرده و سطح آلودگیاش بیشتر شده است. در این محله خانوارهای زیادی زندگی میکنند. مردم محل برای تهیه مایحتاج خود، به ویژه نان و مواد غذایی مدام در رفت و آمد هستند و در کانون آلودگی و انواع باکتریها قرار دارند.
متأسفانه مکان آلودگی و شناور بودن آب به یکی دو جای محدود ختم نمیشود. در جاهایی سطح آب بالا و مسیر آب مسدود شده که منجر به تولید انواع جلبک و باکتری شده است. چنین وضعیتی تهدیدی جدی برای سلامت اهالی محل محسوب میشود. به ویژه برای کودکان و نوجوانان که در کلاسهای سر پوشیدهی مدرسه ساعتها کنار هم هستند.
با اورژانسی بودن وضعیت کوچهی ۲۲ و جلوگیری از خطرات احتمالی و سرایت آلودگیهای بیش از حدِ سمی به محیط اطراف، بهتر است فرماندار محترم را از ماجرای وعده سر خرمن شهردار و اوضاع احوال کوچه مطلع سازیم. شاید آنوقت بودجه نُه میلیاردی از عالم غیب پیدا شود و سر از کوچه درآورد!
